ഇനി ഒരു പ്രണയഗാനമാവട്ടേ.
ഒരു പ്രണയാര്ദ്ര മാനസന് പാടുന്നു....
...............................................................
പ്രിയമാനസേ എന്റെ പ്രാണനിലെഴുതൂ നീ
പ്രണയാര്ദ്രഭാവഗീതങ്ങള്
പ്രാണനില് പ്രാണനായ് കാത്തുവയ്ക്കാമെന്റെ
പ്രാണേശ്വരീ നിന്റെ ഗീതകങ്ങള്
പ്രേമഗീതകങ്ങള്
*** *** ***
എന്റെ വൃന്ദാവനവാടിയില് നീയൊരു
ചെമ്പനീര്പ്പൂവായ് വിടര്ന്നൂ
നിന്റെ സുഗന്ധിയാം വര്ണ്ണദലങ്ങളും
നിന്നില് നിറയും മധുവും
എനിക്കായ് മാത്രമല്ലേ സഖീ
എനിക്കായ് മാത്രമല്ലേ
*** *** ***
ചന്ദ്രിക തൂകുമീ മോഹനരാവില് നീ
ചന്ദനക്കുളിരായ് പടര്ന്നൂ
ചന്തം തികഞ്ഞൊരു നവവധുവായെന്റെ
ചിന്തകളില് നീ നിറഞ്ഞൂ
നിനക്കായ് കാത്തിരിപ്പൂ സഖീ
നിനക്കായ് കാത്തിരിപ്പൂ
രചന. കെ.സി.ഗീത.
Copy Right (C) 2010 K.C. Geetha.
Thursday, July 29, 2010
Friday, May 7, 2010
ഒരു സ്നേഹസംവാദം
സഖികളായ രണ്ട് ഉത്തുംഗശാഖികളുടെ വേരുകള് ആണ് ഈ കവിതയിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്.
------------------------------------------------------------------------------
ഒന്നാം ശാഖി തന് വേരുകള് :
പേലവ പല്ലവപുടങ്ങളണിഞ്ഞ്,
ചേലെഴും മലര്ക്കുടങ്ങള് ചൂടി,
മധുവും മണവും പൂംപരാഗവും,
മധുരമാര്ന്ന കനികളും പേറി,
കിളികളെ പോറ്റി,
കുളിര് കാറ്റിലാലോലമാടി,
പുലര്മഞ്ഞിന് കുളിരറിഞ്ഞ്,
രവികിരണലാളനയേറ്റ്,
രജനികളില് നിറനിലാച്ചാര്ത്തണിഞ്ഞ്,
താരകാംബര ശോഭ കണ്ട്,
ഋതുഭംഗികളേറ്റു വാങ്ങി,
ഉര്വ്വീസുതര്ക്ക് തണലേകി,
സദാ...
നീലവിഹായസ്സിലേക്ക് മിഴിയൂന്നി
വിലസീടുമെന് ഹരിത ശാഖകളേ,
നിങ്ങളറിയുന്നുവോ
നിങ്ങളെ താങ്ങുമീ വേരുകള് തന് വേദനകള്?
മണ്ണിന്നാഴങ്ങളില് ഞെരുങ്ങുമീ വേരുകള് തന് വീര്പ്പുമുട്ടലുകള്?
സൂര്യാംശുവില്ല, സോമാംശുവും
മാരുതി തന് തലോടലില്ല
ചാരുതയോലും ദൃശ്യമില്ല
ഇരുളില് തിരയുന്നു സദാ
ധര തന്നാഴത്തില് കരുതിയ
കനിവിന് ഉറവുകളെ
നിങ്ങള്ക്കായ്, നിങ്ങള്ക്കായി മാത്രം
അറിയുന്നുവോ എന് ഹരിതശാഖകളേ?
*** *** ***
രണ്ടാം ശാഖി തന് വേരുകള് :
അരുതരുതേ സഖീ പരിദേവനം
അറിയൂ, വേരുകള് തന് ധര്മ്മമിത്
വേരായ് ഭവിച്ച നമ്മളില്ലെന്നാല്
പാരിതിലുണ്ടോ ശാഖിയും ശാഖയും?
ആഴത്തിലാഴ്ന്നിടും വേരുകളെങ്കിലോ
അംബരം ചുംബിച്ചു നിന്നീടുമാ ദ്രുമം
അറിയുന്നു ലോകമീ തത്വം സഖീ
ആഴത്തിലല്ലോ വേരിന് മഹത്വം.
ആകാശനീലിമ നോക്കിനിന്നലസമായ്
ലാലസിച്ചീടുകയല്ല നിന് ശാഖകള്
അരുണാതപം ഹരിതപര്ണ്ണങ്ങളാലേറ്റു
അന്നം ചമച്ചു പോറ്റുന്നവ നമ്മെയും.
താരും തളിരും ഹരിതപത്രങ്ങളും
തണ്ടും തടിയും, നാം വേരുകളും
ഒത്തുചേര്ന്നെന്നാകിലല്ലേ പിറക്കൂ
ഒത്ത ചേലാര്ന്നൊരു മാമരം മണ്ണിതില്?
വെവ്വേറെയില്ല നമുക്കൊരസ്തിത്വം
വേറിട്ടു നില്ക്കാന് നമുക്കാവതില്ല
വേദനയെന്നിതു കരുതരുതേ സഖീ
മേദിനീഗര്ഭവാഴ്വ് പുണ്യമല്ലേ?
- ഗീത -
--------------------------------------
ഈയിടെ ടി.വി.യില് പഴയൊരു സിനിമ കണ്ടു. അതിലെ ഒരു സംഭാഷണം ഇങ്ങനെ :
“ പൂത്തുലഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന മരം കാണുമ്പോള് നാം സന്തോഷിക്കുന്നു; ‘ഹായ് എന്തു ഭംഗിയാര്ന്ന മരം’ എന്ന് മനസ്സില് പറയുന്നു. പക്ഷേ അപ്പോഴും അതിന്റെ വേരുകള് ഭൂമിക്കടിയില് ആഴങ്ങളില് വീര്പ്പുമുട്ടിക്കഴിയുകയാണ്...”
ഇത് കേട്ടപ്പോള് തോന്നിയതാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതാന്.
************************************************************************
Copy Right (C)2010 K.C.Geetha.
------------------------------------------------------------------------------
ഒന്നാം ശാഖി തന് വേരുകള് :
പേലവ പല്ലവപുടങ്ങളണിഞ്ഞ്,
ചേലെഴും മലര്ക്കുടങ്ങള് ചൂടി,
മധുവും മണവും പൂംപരാഗവും,
മധുരമാര്ന്ന കനികളും പേറി,
കിളികളെ പോറ്റി,
കുളിര് കാറ്റിലാലോലമാടി,
പുലര്മഞ്ഞിന് കുളിരറിഞ്ഞ്,
രവികിരണലാളനയേറ്റ്,
രജനികളില് നിറനിലാച്ചാര്ത്തണിഞ്ഞ്,
താരകാംബര ശോഭ കണ്ട്,
ഋതുഭംഗികളേറ്റു വാങ്ങി,
ഉര്വ്വീസുതര്ക്ക് തണലേകി,
സദാ...
നീലവിഹായസ്സിലേക്ക് മിഴിയൂന്നി
വിലസീടുമെന് ഹരിത ശാഖകളേ,
നിങ്ങളറിയുന്നുവോ
നിങ്ങളെ താങ്ങുമീ വേരുകള് തന് വേദനകള്?
മണ്ണിന്നാഴങ്ങളില് ഞെരുങ്ങുമീ വേരുകള് തന് വീര്പ്പുമുട്ടലുകള്?
സൂര്യാംശുവില്ല, സോമാംശുവും
മാരുതി തന് തലോടലില്ല
ചാരുതയോലും ദൃശ്യമില്ല
ഇരുളില് തിരയുന്നു സദാ
ധര തന്നാഴത്തില് കരുതിയ
കനിവിന് ഉറവുകളെ
നിങ്ങള്ക്കായ്, നിങ്ങള്ക്കായി മാത്രം
അറിയുന്നുവോ എന് ഹരിതശാഖകളേ?
*** *** ***
രണ്ടാം ശാഖി തന് വേരുകള് :
അരുതരുതേ സഖീ പരിദേവനം
അറിയൂ, വേരുകള് തന് ധര്മ്മമിത്
വേരായ് ഭവിച്ച നമ്മളില്ലെന്നാല്
പാരിതിലുണ്ടോ ശാഖിയും ശാഖയും?
ആഴത്തിലാഴ്ന്നിടും വേരുകളെങ്കിലോ
അംബരം ചുംബിച്ചു നിന്നീടുമാ ദ്രുമം
അറിയുന്നു ലോകമീ തത്വം സഖീ
ആഴത്തിലല്ലോ വേരിന് മഹത്വം.
ആകാശനീലിമ നോക്കിനിന്നലസമായ്
ലാലസിച്ചീടുകയല്ല നിന് ശാഖകള്
അരുണാതപം ഹരിതപര്ണ്ണങ്ങളാലേറ്റു
അന്നം ചമച്ചു പോറ്റുന്നവ നമ്മെയും.
താരും തളിരും ഹരിതപത്രങ്ങളും
തണ്ടും തടിയും, നാം വേരുകളും
ഒത്തുചേര്ന്നെന്നാകിലല്ലേ പിറക്കൂ
ഒത്ത ചേലാര്ന്നൊരു മാമരം മണ്ണിതില്?
വെവ്വേറെയില്ല നമുക്കൊരസ്തിത്വം
വേറിട്ടു നില്ക്കാന് നമുക്കാവതില്ല
വേദനയെന്നിതു കരുതരുതേ സഖീ
മേദിനീഗര്ഭവാഴ്വ് പുണ്യമല്ലേ?
- ഗീത -
--------------------------------------
ഈയിടെ ടി.വി.യില് പഴയൊരു സിനിമ കണ്ടു. അതിലെ ഒരു സംഭാഷണം ഇങ്ങനെ :
“ പൂത്തുലഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന മരം കാണുമ്പോള് നാം സന്തോഷിക്കുന്നു; ‘ഹായ് എന്തു ഭംഗിയാര്ന്ന മരം’ എന്ന് മനസ്സില് പറയുന്നു. പക്ഷേ അപ്പോഴും അതിന്റെ വേരുകള് ഭൂമിക്കടിയില് ആഴങ്ങളില് വീര്പ്പുമുട്ടിക്കഴിയുകയാണ്...”
ഇത് കേട്ടപ്പോള് തോന്നിയതാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതാന്.
************************************************************************
Copy Right (C)2010 K.C.Geetha.
Thursday, March 11, 2010
പ്രബല
അബലയെന്ന നാമധേയം
അതിനി വേണോ വനിതകള്ക്ക്?
അബലയല്ല ചപലയല്ല
പ്രബലയെന്ന് ചൊല്ക നീ.
തൊട്ടിലാട്ടുമിക്കരങ്ങള്
തട്ടിമാറ്റിടില്ലിനി
ചിട്ടയോടെ ചിന്തയോടെ
തട്ടകത്തിലേറിടാം.
പട്ടിലും പകിട്ടിലും
പട്ടുമെത്തമേലെയും
ഒതുക്കിടേണ്ടതല്ലിനി
ഓമനക്കിനാവുകള്.
സഹജസ്നേഹമധുരവും
സമത്വഭാവ പുണ്യവും
സഹനശീല സുകൃതവും
സദാ പകര്ന്നു നല്കി നാം
പടുത്തുയര്ത്തിടാമിനി
പടുത്വമോടെ പുതുയുഗം.
അബലയല്ല ചപലയല്ല
പ്രബലയെന്ന് ചൊല്ക നീ.
**************************
വനിതാബില്ലിന്റെ ബലത്തില് പാടിപ്പോയതാ. പുരുഷകേസരികള് ക്ഷമിക്കുമല്ലോ?
ഗീത.
Copy Right (C)2010 K.C. Geetha.
അതിനി വേണോ വനിതകള്ക്ക്?
അബലയല്ല ചപലയല്ല
പ്രബലയെന്ന് ചൊല്ക നീ.
തൊട്ടിലാട്ടുമിക്കരങ്ങള്
തട്ടിമാറ്റിടില്ലിനി
ചിട്ടയോടെ ചിന്തയോടെ
തട്ടകത്തിലേറിടാം.
പട്ടിലും പകിട്ടിലും
പട്ടുമെത്തമേലെയും
ഒതുക്കിടേണ്ടതല്ലിനി
ഓമനക്കിനാവുകള്.
സഹജസ്നേഹമധുരവും
സമത്വഭാവ പുണ്യവും
സഹനശീല സുകൃതവും
സദാ പകര്ന്നു നല്കി നാം
പടുത്തുയര്ത്തിടാമിനി
പടുത്വമോടെ പുതുയുഗം.
അബലയല്ല ചപലയല്ല
പ്രബലയെന്ന് ചൊല്ക നീ.
**************************
വനിതാബില്ലിന്റെ ബലത്തില് പാടിപ്പോയതാ. പുരുഷകേസരികള് ക്ഷമിക്കുമല്ലോ?
ഗീത.
Copy Right (C)2010 K.C. Geetha.
Saturday, February 20, 2010
ഉഷശ്രീ
ഉഷസ്സിന്റെ ശ്രീത്വവും ഊഷ്മളസ്നേഹവും
ഉഷമലര് കാന്തിയുമൊത്തിണങ്ങും
ഉഷശ്രീയെന്നൊരു കിലു കിലുക്കാം പെട്ടി
ഉഷസ്സുപോലിന്നെന്റെ കുടിയിലെത്തീ
ആദ്യമായ് കാണ്കയാണിന്നു നാം തമ്മിലെ-
ന്നാകിലും ആജന്മപരിചിതര് പോല്
ആശ്ലേഷമേകി നീ എന്നെ പുണര്ന്നപ്പോള്
ആര്ദ്രമായ് മാനസം ആത്മസഖീ
ഇല്ല മറക്കുകില്ലാജീവനാന്തവും
മല്സഖീ നിന് സ്നേഹപരിമളം ഞാന്.
*******************************
ഇന്ന് ഉഷശ്രീയും (കിലുക്കാം പെട്ടി) ഗോപകുമാറും വീട്ടില് വന്നിരുന്നു. ഉഷശ്രീയെ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. ഗോപകുമാറിനെ രണ്ടാം വട്ടവും. രണ്ടുപേരേയും എത്രയും സ്നേഹത്തോടേയും നന്ദിയോടേയും ഓര്ത്തുകൊണ്ട് ഈ കവിത രണ്ടുപേര്ക്കുമായി സമര്പ്പിക്കുന്നു.
- ഗീത -
Monday, January 25, 2010
കേരളഭൂമി
| janmabhuuvinu.mp3 |
ജന്മഭൂവിനു മാതൃസ്ഥാനം കല്പ്പിച്ച മഹോന്നത ഭാരതം
ഭാരതാംബ തന് കാല്ചിലമ്പിലെ നന്മണിമുത്താണീ കേരളംകേരളം കേരളം......
*** *** ***
പശ്ചിമസാനുവിന് താഴ്വരയില്
പച്ചിലച്ചാര്ത്തിന്റെ മേടയിതില്
പേരാറും പെരിയാറും കസവിഴ പാകിയ
ഹരിത പട്ടാംബര ധാരിണിയായ്
ലാവണ്യകേദാരമായ്, ലളിത മനോഹരിയായ്
വിളങ്ങിനില്പ്പൂ, വിളങ്ങിനില്പ്പൂ
ഈ കേരകേദാര ഭൂമീ- ഈ കേരളഭൂമീ...
കവിസങ്കല്പ്പം വെല്ലും സുന്ദര സ്വപ്നസമാന ഭൂമി
ഉലകില് തീര്ത്തൊരു സുരലോകം ഈ സുന്ദര സുരഭില ഭൂമി
സുഖദ ശീതള ഭൂമി...
(പശ്ചിമ സാനുവിന്...)
*** *** ***
നീലമാമല നിരകള് നീളെ
ചാമരങ്ങള് വീശി നില്ക്കും
മാമരങ്ങള്, പൂമരങ്ങള്, പൂവനങ്ങള്
പൂത്ത വനികകള്, പൂമ്പൊയ്കകള്
മാനോടും മയിലാടും മരതക വനികള്
മഞ്ഞണിമലകള്...
മത്തഗജങ്ങള് മേയും മാമഴക്കാടുകള്
മധുശലഭങ്ങള് പാറും മലരണിക്കാടുകള്
എത്ര സുന്ദരം! എത്ര സുന്ദരം!
ഈ നിത്യഹരിത ഭൂമി കേരളഭൂമി... കേരളഭൂമി...
(പശ്ചിമസാനുവിന്....)
*** *** ***
ചിങ്ങത്തിരുവോണപ്പാട്ടുകളും
തിരുവാതിരപ്പാട്ടിന് ശീലുകളും
ഞാറ്റുപാട്ടും തോറ്റം പാട്ടും
പുള്ളുവന് പാട്ടും പാണന് പാട്ടും
വഞ്ചിപ്പാട്ടിന് ഈണങ്ങളും
വേലന് പാട്ടും പഴം പാട്ടും
മാറ്റൊലി കൊള്ളുന്നീ വിണ് മണ്ഡലത്തില്
മധുരമിയറ്റുന്നു മനസ്സുകളില്
മധുരമിയറ്റുന്നു മനസ്സുകളില്...
(പശ്ചിമ സാനുവിന്....)
by K.C.Geetha.
Copyright (C) 2010 K.C. Geetha.
ഈ പാട്ട് പണ്ടൊരിക്കല് പോസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നാളെ റിപ്പബ്ലിക് ദിനം. ഒരു ദേശഭക്തി ഗാനം പോസ്റ്റ് ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു മോഹം. പുതിയത് ഒന്നും എഴുതാത്തതുകൊണ്ട് പഴയതൊന്ന് എടുത്ത് പോസ്റ്റുന്നു. എല്ലാവരും ക്ഷമിക്കുക.
(പാട്ട് കേള്ക്കണമെങ്കില് ഫുള് വോളിയത്തില് വച്ചാലേ പറ്റൂ)
Monday, November 30, 2009
രാധയുടെ പരിഭവം
യാമിനീ യാമിനീ
പ്രിയസഖി യാമിനീ
പൂനിലാകോടിയുടുത്ത്
താരകപ്പൂവ് ചൂടി
ചമയുന്നതെന്തേ സഖീ ?
നീലകളേബരന് കോമള യാദവന്
അരികിലണഞ്ഞോ
നിര്ന്നിദ്ര യാമങ്ങള്
പുളകമണിഞ്ഞോ ?
യാമിനീ.......
*** *** ***
കാളിന്ദി നീയെന്തേ കളകളം പാടുന്നൂ
കാല്ത്തള കിലുക്കി പദമാടുന്നൂ ?
കാളിയമര്ദനന് വരുമെന്ന് ചൊല്ലിയോ
കേളികളാടുവാന് നിന് പുളിനങ്ങളില് ?
സഖീ ... ചൊല്ലുകില്ലേ...?
*** **** ***
വാസന്തീ നീയെന്തേ പരിമളം പൂശുന്നു
വാര്മതിയുദിക്കും ശുഭയാമത്തില് ?
വാരിജലോചനന് വരുമെന്ന് ചൊല്ലിയോ
വാസന്തരാവിതില് നിന് മലര്പ്പന്തലില് ?
സഖീ ... ചൊല്ലുകില്ലേ...?
*** *** ***
*** *** ***
കദനം മഥിക്കും മനവുമായിന്നിവള്
യദുനന്ദനാ നിന്നെ കാത്തിരിപ്പൂ
വിരഹം വിതുമ്പുമെന് ഹൃദയവിപഞ്ചിയില്
വിരിയുന്നതെന്നും വിഷാദഗീതം
പ്രിയസഖി യാമിനീ
പൂനിലാകോടിയുടുത്ത്
താരകപ്പൂവ് ചൂടി
ചമയുന്നതെന്തേ സഖീ ?
നീലകളേബരന് കോമള യാദവന്
അരികിലണഞ്ഞോ
നിര്ന്നിദ്ര യാമങ്ങള്
പുളകമണിഞ്ഞോ ?
യാമിനീ.......
*** *** ***
കാളിന്ദി നീയെന്തേ കളകളം പാടുന്നൂ
കാല്ത്തള കിലുക്കി പദമാടുന്നൂ ?
കാളിയമര്ദനന് വരുമെന്ന് ചൊല്ലിയോ
കേളികളാടുവാന് നിന് പുളിനങ്ങളില് ?
സഖീ ... ചൊല്ലുകില്ലേ...?
*** **** ***
വാസന്തീ നീയെന്തേ പരിമളം പൂശുന്നു
വാര്മതിയുദിക്കും ശുഭയാമത്തില് ?
വാരിജലോചനന് വരുമെന്ന് ചൊല്ലിയോ
വാസന്തരാവിതില് നിന് മലര്പ്പന്തലില് ?
സഖീ ... ചൊല്ലുകില്ലേ...?
*** *** ***
*** *** ***
കദനം മഥിക്കും മനവുമായിന്നിവള്
യദുനന്ദനാ നിന്നെ കാത്തിരിപ്പൂ
വിരഹം വിതുമ്പുമെന് ഹൃദയവിപഞ്ചിയില്
വിരിയുന്നതെന്നും വിഷാദഗീതം
എന്നിനി ഉണരുമോ നിന്മണിവേണുവില്
നിന്സഖി രാധക്കായ് ഒരു ഗീതകം - കണ്ണാ ...
നിന്പ്രിയസഖി രാധക്കായ് ...
ഒരു പ്രേമഗീതകം ?
*****************
രചന : K.C. Geetha.
Copy Right (C) 2009 K.C. Geetha.
Saturday, October 17, 2009
ഒരു പിണക്കം
ഇവിടൊരു പൂമരം
ഇടതൂര്ന്നിലച്ചാര്ത്തുമായ്
ഇരുപാടുമൊരുപാടു ചില്ലകള്
വീശിപടര്ന്നുവിതാനിച്ചു നില്പ്പൂ
തണലും തണുപ്പുമേകി.
ഇതുവഴി പോയ വസന്തര്ത്തുവില്
പൂത്തു തളിര്ത്തു പോയാ പൂമരച്ചില്ലകള്!
താരിട്ട, തളിരിട്ട
ചില്ലയിലണയുവാന്,
മലര്മണം മുകരുവാന്,
മധുവൊന്നു നുകരുവാന്,
പരാഗങ്ങളേല്ക്കുവാന്
കൊതിച്ചു കൊതിച്ചങ്ങു പാറി വന്നൂ
എങ്ങുനിന്നോ ഒരു ചെറുകിളിപ്പെണ്ണ് !
പൂത്തു തളിര്ത്തൊരാ
പൂമരം തന്നിലെ
ചില്ലയിലെത്രമേല്
ചേലുറ്റ പക്ഷികള് !
പച്ചപനം തത്ത,
പാടുന്ന പൂങ്കുയില്,
പിന്നെയുമെത്രയൊ
ചിത്രപതംഗങ്ങള് !
കൊക്കുരുമ്മുന്നു,
കുറുകിക്കുണുങ്ങുന്നു,
ചില്ല മേല് തത്തിക്കളിച്ചു പിന്നെ
പാടുന്നു പാട്ടുകള് മധുരമായി...
ആ ധന്യനിമിഷത്തില്
ആ വന്യ ഹര്ഷത്തില്
പൂമരം കണ്ടതില്ല, ആ
ചെറുകിളിപ്പെണ്ണിനെ.
തൂവല്മിനുക്കുവാന്,
ചിറകൊന്നു കുടയുവാന്
ചില്ലമേലിടമില്ല,
നുകരുവാന് മധുവില്ല,
പൂശുവാനില്ല പരാഗരേണുക്കള്...
പൂമരത്തണലിലും ഏകിയില്ലാ ഇടം
പാടുവാനറിയാത്തചെറുകിളിക്ക്.
ഒന്നുമേ വേണ്ടിനി
ഒരുമരച്ചില്ലയും
ചില്ലതന് തണലും
ഒന്നുമേ വേണ്ടിനി
വെയിലേറ്റു വാടട്ടെ
മഴയേറ്റു കുതിരട്ടെ
എന്നാലുമിനി വേണ്ട
ഒരു മരച്ചില്ലയും
ചില്ല തന് തണലും.
പൊള്ളിപ്പുകഞ്ഞൊരു
മനവുമായന്നവള്,
ഇല്ല വരില്ല ഇവിടേക്കിനിയെന്നു
മൂകമായോതി,
കുഞ്ഞിച്ചിറകുകള്
നീര്ത്തി പറന്നുപോയ്-എങ്ങോ
പാറിയകന്നുപോയി.....
-------------------
ഇതു പാട്ടല്ല.
കവിതയാണോന്നു ചോദിച്ചാല്......
ആണെന്ന് പറയാനുള്ള ധൈര്യവുമില്ല.
(വൃത്തമില്ലാതെ എന്തു കവിത?)
പിന്നെ എന്തരോ ഒന്ന്. അല്ലെങ്കില്, വായനക്കാര്ക്ക് എന്തു തോന്നുന്നോ അത്.....
ഗീത.
Copy Right(C)2009K.C. Geetha.
Subscribe to:
Posts (Atom)
